woensdag, mei 10, 2017

Nagar Kirtan in Almere-Haven

Binnengekomen persbericht

Sikhs de straat op voor Vaisakhi

Op Zondag 14 Mei 2017 van 11.00 tot 16.00 uur trekt er een oranje vredes-processie door de straten van Almere-Haven. Het zijn de Sikhs die met een Nagar Kirtan, Vaisakhi vieren.

Aan het hoofd van de stoet lopen 5 mensen in traditionele oranje kledij. Zij symboliseren de eerste vijf Sikhs die gedoopt zijn. De zwaarden die ze met zich meedragen symboliseren Gods macht. Daarna volgt een praalwagen waarop zich het heilige Sikh geschrift bevindt. Dit wordt gezien als de eeuwige levende Goeroe van de Sikhs. De hele Sikh gemeenschap sluit zich daarbij aan.

De route is: Brongouw 57,Sikh Gurdwara (Gebedshuis) - Keiwierde - Oldewierde - Zandwierde - Strandweg - Sluiskade - Sluis - Schoolstraat - Stadswerf - Parkwerf - Markenlaan - Brugmark - Noordmark - De Paal - Overgouw - Brongouw 57 (Gurdwara Sikh Sangat Sahib)

Onderweg worden frisdrank, etenswaar en informatie uitgedeeld. Halverwege (strandweg) wordt gepauzeerd voor het nuttigen van de lunch (Indiase hapjes).

Sikhs zijn volgelingen van het Sikhisme, een monotheïstisch geloof dat is ontstaan in het begin van de 15e eeuw in noord India. Mannelijke Sikhs zijn veelal herkenbaar door hun baard en kleurrijke tulband.
Dit geloof benadrukt gelijkheid, rechtvaardigheid, vrijheid en liefde en respect voor elkaar. Volgens de Sikhs zijn alle mensen voor God gelijk. Ze discrimineren daarom niet naar afkomst, geloof, ras, status of geslacht. Ook kent het Sikhisme geen priesters of andere intermediairs, de gewone Sikh man en vrouw zijn ambassadeurs van hun geloof. Sikhs hebben veel respect voor andere geloven. Het is belangrijker om als een goed mens te leven, of dit nu als Hindoe, Moslim, Christen, Jood of Sikh is, dat maakt niet uit.
Hoewel het Sikhisme een uiterst vredelievend en tolerant geloof is heeft het zich door de eeuwen heen vaak moeten verdedigen tegen vervolging, onderdrukking en discriminatie. Tot op de dag van vandaag is trekt hun tulband vaak negatieve aandacht.

Nagar Kirtan, letterlijk: stads gezang, is een processie die wordt voorgegaan door de Sri Goeroe Granth Sahib (het Sikh heilige geschrift) en wordt gevolgd door de gemeenschap waarbij iedereen die dat wil zich kan aansluiten.

Vaisakhi herdenkt de totstandkoming van de eerste Sikh doop ceremonie op 14 April 1699. Het was hier dat de 10e sikh goeroe, Goeroe Gobind Singh, de eerste vijf Sikhs doopte en vervolgens zichzelf door hun liet dopen.

Iedereen is van hartelijk welkom om mee te lopen, foto’s te maken en een hapje te eten en ook het Gurdwara te bezoeken. 

zondag, mei 07, 2017

Eendjes

Al sinds jaar en dag komt er elk jaar een eend haar eieren leggen bij ons op het terras, in een van onze bamboe's. Als de eieren uitkomen kunnen de eendjes echter met geen mogelijkheid uit de pot springen en dus al helemaal niet in het water komen. Daarom helpen wij de kinderen van moeder eend altijd een handje.



Moeders vertrouwt er inmiddels volkomen op dat wij de jongen goed overzetten en gaat rustig in het water liggen wachten tot al haar kinderen bij haar zijn. Vanochtend was het weer zover. Wij hoorden een hoop gekwaak en gepiep en zagen een pot vol kleine eendenkuikens. Andere jaren hadden wij er altijd een paar bij die direct zonken, maar nu was het een uitzonderlijk goede leg, want alle tien de jongen hebben het gered en zwemmen nu met moeder eend vrolijk rond. Gidon stond voor het raam te kijken en vond het allemaal maar vreemd.






zaterdag, mei 06, 2017

Picnic en de dood van Albert Klapkrat

Na onze avonturen met Albert klapkrat waren wij zo getraumatiseerd door de Albert Heijn bezorgservice dat wij negen jaar geen boodschappen aan huis meer hebben durven laten bezorgen. Nu wij zoveel goede berichten hoorden over Picnic hebben wij toch maar de stoute schoenen aangetrokken en onze boodschappen weer online besteld.

En ik moet zeggen, dit was echt een verademing. Met de handige app bestelden we gemakkelijk de boodschappen, die al vanaf 25 euro geheel gratis thuis werden bezorgd. Je hoeft er ook niet lang voor thuis te blijven, want je kunt op de app precies zien waar het leuke Picnic wagentje zich bevindt. Als ze voor de deur staan hoor je een grappige claxon en staat de naam van de bezorger er met 'staat voor de deur". En wat voor een bezorger, wij hebben nu twee keer bij Picnic besteld en twee keer een keurige, aardige bezorger gehad. De boodschappen zitten in handige plastic zakjes (gratis!) gegroepeerd per soort boodschappen. De zakjes kun je de volgende keer weer meegeven en dan worden ze hergebruikt. Lege flessen worden ingenomen en het bedrag daarvan krijg je op je rekening gestort. Echt waar, Picnic is ideaal. Enige nadeel dat er nog is betreft het assortiment, dat is nog niet heel uitgebreid. Picnic is hier mee bezig en via de app kun je al je wensen kenbaar maken. Ik denk dat deze gouden concurrent weleens de doodslag voor Albert klapkrat kan betekenen. Wij zullen er in ieder geval niet om rouwen.

vrijdag, april 28, 2017

Best Regardz

Onlangs had ik een vergaderdag bij een van de locaties van Regardz. Wat mij opviel waren de kleine, originele details. Zo lag er bij de stiften een handgeschreven briefje dat deze al geprobeerd waren en ze het deden. Waar ik vooral helemaal weg van was waren de notitieboekjes die er lagen. Deze hebben aan de zijkant spreuken met een foto van bekende mensen, zoals bijvoorbeeld Moeder Teresa, de Dalai Lama en Albert Einstein. Ze zien er gewoon heel apart uit en hebben ook nog eens een handig formaat.

Be kind whenever possible. It is always possible.
Dalai Lama

Op mijn bureau lag dat leuke notitieboekje mij daarna steeds aan te staren. Toen besloot ik Regardz te e-mailen om te vragen of ik er een paar kon kopen. En tot mijn grote verbazing en vreugde kreeg ik er gewoon twintig gratis opgestuurd, omdat ik zo'n groot fan ben van de notitieboekjes van Regardz. Dat is toch wel ontzettend aardig. We moeten er snel weer eens vergaderen, want er werd mij verklapt dat er een nieuwe versie van de boekjes in de maak is.

woensdag, april 19, 2017

Selamat makan bij het Indisch Veerhuys in Almere

Het was lang geleden dat wij nog eens Indisch gegeten hadden. Vroeger was de Indische keuken nog erg populair in Nederland. En was er geen Indisch restaurant voorhanden, dan was er altijd wel een Pasar Malam in de buurt waar je vaak ook heerlijk kon eten. Tegenwoordig lijken alle Indische restaurants wel gesloten en ook Pasar Malams worden een zeldzaamheid. En als je dan iets gevonden hebt blijkt het vaak niet aan onze (nostalgische) verwachtingen te voldoen. Zelfs op Bali moesten wij dagenlang zoeken naar een authentieke maaltijd. Wij waren dan ook erg blij te horen dat er in Almere een nieuw Indisch restaurant kwam.


En dus togen wij onlangs, nog een beetje met lage verwachtingen, naar het Indisch Veerhuys in Almere Haven. De buitenkant doet het ergste vermoeden, maar al direct bij het binnenstappen werden we blij verrast door een aardige serveerster en een warme inrichting, die een beetje het midden houdt tussen authentiek en modern. Vooral van de houten vloer was ik weg. Nu waren we niet van plan direct van de vloer te gaan eten, dus zijn we toch maar aan een tafeltje gaan zitten. Hier vandaan hadden we een leuk uitzicht op het water. Er is ook een terras, dus bij mooi weer lijkt mij dat ook een goede optie. De serveersters hebben een Indonesisch pakje aan, maar komen uit alle windstreken. Een kniesoor die daar op let als je verheerlijkt naar de kaart aan het kijken bent. Kiezen is gewoon onmogelijk, dus dan maar de rijsttafel met 19 gerechtjes.


De rijsttafel arriveerde na een aanvaardbare tijd op een soort vergroot high tea bouwsel. Bovenop stonden de koude gerechten en onderop de warme. Vreemd was wel dat er geen warmhoudplaatje bij was, maar de serveerster verzekerde ons dat als er ook maar iets een beetje af zou koelen, wij gewoon nieuw konden bestellen. Dit gold ook voor gerechten die op waren. En het moet gezegd, de bediening kwam regelmatig vragen of er nog iets vervangen of aangevuld moest worden. En met dat afkoelen viel het overigens erg mee, wij hebben niets laten vervangen (of eten wij zo snel?) en ook niets bij gevraagd, want het is meer dan genoeg.

Dan het eten zelf. Daar kan ik alleen maar lyrisch over zijn. Eindelijk weer echt lekkere Rendang, Gado Gado, vers gemaakte Atjar, Sajur Lodeh, Rempah balletjes en nog veel meer. Alles had een heel authentieke smaak en was heerlijk klaargemaakt. Het vlees, precies goed, de vis precies goed. Echt waar, ik kan over niets ook maar iets negatiefs zeggen. Wij dronken Bintang en wijn, maar wat ik ook top vind is dat je hier nog gewoon een gratis karaf water kan krijgen. Als ik toch een klein negatief puntje moet noemen, het was jammer dat ik mijzelf zo volgegeten had dat ik mijn favoriet Cendol niet eens meer op kon en we dus zonder nagerecht zijn vertrokken. Dit is zeker voor herhaling vatbaar! (Wanneer gaan we weer?)





zondag, april 16, 2017

Grieks Pasen: verbranden van Judas


De Grieks-Orthodoxe kerk is in Griekenland zo verweven met de cultuur, dit brengt mooie rituelen met zich mee. Bijna al deze markeringen van de tijd worden gezien als godsdienstig, terwijl het toch ook juist een vermenging van de cultuur met de religie is. Zo is het voor Pasen de gewoonte om een groot vreugdevuur te maken bij de kerk, om Judas te verbranden, de verrader van Christus. 

Hoog boven het vuur bungelt een levensgrote pop. De pop is meestal door kinderen gemaakt. Als de pop af is, wordt aan iedereen geld gevraagd en in de pop gestopt. De pop wordt voor Pasen met brandstof overgoten. Als de pop eenmaal brandt, vallen de muntjes eruit. Degenen die een muntje te pakken hebben, mogen het houden. 


Voordat de pop in brand wordt gestoken, wordt het "testament" van Judas voorgelezen, hierin worden allerlei buurtbewoners op de hak genomen. Dan beginnen de vrouwen te gillen, om het onheil af te wenden. Kinderen slaan de pop en er wordt vuurwerk naar Judas gegooid. Terwijl Judas brandt, luiden de kerkklokken.

Het klinkt logisch natuurlijk om de verrader van Christus te verbranden voor Pasen. Toch heeft het aansteken van een paasvuur een voorchristelijke oorsprong. Het wordt in verband gebracht met Ostara, de godin van de dageraad en de lente. Het paasvuur zou voor vruchtbaarheid zorgen. Pas later zou deze traditie gekerstend zijn en werd in het vuur Judas Iskariot symbolisch verbrand. Maar waar het gebruik ook vandaan komt, dit zijn toch prachtige rituelen?


maandag, april 10, 2017

Abdij Koningshoeven en Landgoed De Rosep

Met een leuk weekend in Landgoed De Rosep in het vooruitzicht daalden wij af naar het zonovergoten Brabant. Op de heenweg besloten wij Abdij Koningshoeven te bezoeken. Altijd geïnteresseerd in religie, dacht ik het prachtige klooster te bezoeken en de rust en stilte van de monniken te kunnen ervaren. Dit bleek niet helemaal mogelijk, de ingang voor de bezoekers leidde tot een apart gedeelte, regelrecht naar het Proeflokaal en de brouwerij. Het klooster was slechts op gepaste afstand te bewonderen, achter een hermetisch afgesloten kloostertuin.


Er zat niets anders op dan de stilte dan maar te gaan proeven in het Proeflokaal. Proeven kon je er uitstekend, de stilte was echter ver te zoeken. Het Proeflokaal blijkt een zeer geliefde attractie te zijn. Naast de diverse soorten La Trappe Trappist, bleek je er prima te kunnen lunchen. Wij hebben er heerlijk gegeten. Daarna was het tijd voor de rondleiding in de brouwerij. Hier konden we toch nog een glimp opvangen van het monnikenleven. Onder het genot van een La Trappe Trappist mochten we kijken en luisteren naar de humoristische Toon en een mooie film over het klooster en de productie van de monniken.



Daarna gingen we met Toon de brouwerij in. Op zich is het wel aardig, de meerwaarde zit hem echter in de dynamische uitleg van gids Toon. Samen met een blonde medereizigster mocht ik als demo dienen voor het verschil tussen een blonde en een donkere Trappist. We weten nu dan ook alles over Trappist. De moraal van het verhaal en het allerbelangrijkste was volgens Toon het feit dat Trappist op fles nog twee jaar doorrijpt en dat de lekkerste Trappist dus eigenlijk de Trappist is die over datum is.
Er zijn slechts twaalf Trappistbrouwerijen op de wereld. Om een bier Trappist te mogen noemen moet het aan drie voorwaarden voldoen:

  • Productie vindt plaats binnen de muren van een trappistenabdij.
  • Onder toezicht van monniken.
  • Een deel van de opbrengst gaat naar goede doelen.
In de kloosterwinkel kun je alle monnikenproducten kopen en die noeste werkers zitten zeker niet stil; er zijn zelfs La Trappe bitterballen te koop.



Hierna was het tijd om naar Oisterwijk te vertrekken voor het Asperge Diner Dansant. Zoals gewoonlijk was dit weer geweldig. Onder de gezellige klanken van Mistral genoten wij van een heerlijk vijfgangendiner. Na heerlijk geslapen te hebben, reden wij voldaan terug naar Almere.











Nagar Kirtan in Almere-Haven

Binnengekomen persbericht Sikhs de straat op voor Vaisakhi Op Zondag 14 Mei 2017 van 11.00 tot 16.00 uur trekt er een oranje vred...