zaterdag, januari 20, 2018

Cyprus III Kyriazis Medical Museum

In het centrum van Larnaca, in een klein steegje (Karaoli and Demetriou 35) bevindt zich het Kyriazis Medical Museum. Je loopt er zo voorbij, maar niet doen, want het is een echte aanrader. De entree is gratis, je kunt wel een donatie doen. Het museum is opgericht in 2011, door de beroemde arts Marios Kyriazis. Een groot onderzoeker, desondanks was hij zelf aanwezig toen wij het museum bezochten. Let op, de openingstijden zijn beperkt: elke woensdag en zaterdag van 9:00 uur tot 12:00 uur.


Het museum heeft een prachtige verzameling medische instrumenten uit allerlei tijdperken. Hoe ouder de instrumenten, hoe gruwelijker ze eruit zien. Vooral het blaaskatheteriseren, wat nu al geen pretje is, moet vroeger een ware gruwel zijn geweest. Verder liggen er oude documenten en boeken. Echt een schitterende verzameling. Ook het pand zelf is een bezichtiging waard, een traditioneel Cypriotisch stadshuis, wat er nog vrij oorspronkelijk uitziet.

Vanzelfsprekend moest ik weer eens naar het toilet. Ik vroeg aan Marios Kyziaris waar dat was. En hij vertelde dat hij dat wel wilde zeggen, maar dat ik voordat ik naar het toilet zou mogen, eerst een tekening moest maken. Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar ik kreeg wat kleuren krijt in mijn handen en hij ging mij voor naar het toilet. Daar bleek een schoolbord te hangen en daarop moest dus eerst een medische tekening op gemaakt worden. Eigenlijk fantastisch, dat zouden ze op meer plaatsen moeten doen. Het is een klein voorbeeld, maar het geeft wel een beetje de aparte (in positieve zin) sfeer aan in het museum.



Marios Kyziaris komt uit een geslacht van dokters dat tot vier generaties teruggaat. Veel items in het museum waren eigendom van zijn grootvader Necleos Kyriazis. Marios zelf is dokter en gerontoloog. Hij heeft vele publicaties op zijn naam staan en hij doet voornamelijk onderzoek naar veroudering en het voorkomen daarvan. Kyziaris heeft een bijzondere mening over veroudering: hij vindt het onzin te geloven dat de natuur of God het menselijk leven heeft gecreëerd om het dood te laten gaan na verloop van tijd. Kyziaris is van mening dat de mens eeuwig zou moeten kunnen leven en zeker niet dood zou moeten gaan door veroudering. Er moet iets in ons zitten dat veranderd kan worden, zodat bij de dood je voort zal leven in een soort parallel universum of gewoon helemaal niet meer dood zult gaan en onsterfelijkheid werkelijkheid wordt.

Het huidige onderzoek van Kyziaris gaat over de invloed van technologie en kunst op het menselijk brein, dit zou ouderdomsziekten voorkomen. Technologie neemt ons leven meer en meer over, maar dit zou ons juist kunnen helpen. Als we bezig zijn met kunst en technologie, verhogen we de flow aan informatie in ons brein en dit heeft grote invloed op onze biologie. Precies de juiste, uitdagende hoeveelheid informatie zou een verandering in de menselijke evolutie moeten brengen en ouderdomsdysfunctie kunnen uitroeien.


Tijdens ons bezoek wist ik niet wie de man met de krijtjes was, ik vond hem gewoon origineel en vriendelijk. Pas later toen ik de meegenomen folder las, zag ik wat een geweldig onderzoek deze man doet. Wat had ik hem veel willen vragen. Ik ben bijna jaloers op iemand die echt met een studie bezig is die er toedoet en de mensheid verder zou kunnen helpen.




vrijdag, januari 12, 2018

Cyprus II

Ayia Napa is een heel toeristische plaats met tal van kermisachtig vermaak. Midden in het centrum ligt echter nog een cultureel hoogtepunt: het 16e eeuwse klooster van Ayia Napa. Tegenwoordig wonen er geen monniken meer, maar is het Oecumenisch Conferentiecentrum van de Wereldraad van kerken hier gevestigd.
In de zomer zijn er in de kerk ook anglicaanse en katholieke missen.



Naast het klooster ligt een prachtige kerk, die nog in gebruik is. Weliswaar met veel minder minder bezoekers dan we van de Grieks-orthodoxe kerken gewend zijn. Met kerst troffen we de kerk aan met een heleboel auto's met draaiende motor voor de deur. het bleek dat de kerkgangers alleen even een gezegend broodje op gingen halen en dan met gezwinde spoed richting uitgang gingen. Of het door de ontkerkelijking komt of door iets anders, de plaatselijke papas is heel wat minder verwend en volgegeten dan menig Grieks collega, we zagen hem zelfs de stoep aanvegen.



Het klooster van Ayia Napa kent een mooie legende. In de 16e eeuw leidde een jachthond zijn baas naar een bron in het woud, waar deze een heilige icoon van de Heilige Maagd (Panagia) vond. Deze icoon was 700 jaar eerder verdwenen. De bron zou geneeskrachtig zijn geweest en zo verrees dit klooster. De kerk stond er al in de 8e eeuw, Ayia Napa heette Heilige Maagd van het Woud.
De klokkentoren van het klooster is de enige vrijstaande op Cyprus en loopt deels onder de grond in een natuurlijke grot. Op het kloosterhof staat een mooie, achthoekige renaissance fontein.

De Maagd zou zich nu in haar graf omdraaien, als ze zou zien hoe Ayia Napa er tegenwoordig aan toe is. Het is dan ook verwonderlijk dat men het klooster niet platgegooid heeft om er een McDonald's te kunnen bouwen. Er zouden dan  waarschijnlijk wel meer bezoekers naar deze plek komen.

Wordt vervolgd.








zondag, januari 07, 2018

Cyprus I

Wil je met kerst niet al te ver en toch in de zon naast de kerstboom zitten? Dan is Cyprus een goed idee. Wij hadden er een week prachtig weer. Al is Cyprus een op zichzelf staand land, met een Grieks erkend deel en een Turks niet-erkend deel (wij bezochten het Griekse deel), toch hadden wij het idee dat het er behoorlijk Grieks zou zijn qua cultuur en landschap. Dit bleek allerminst het geval. Cyprus is totaal anders dan Griekenland, qua mensen, cultuur en klimaat. En het Turkse litteken bleek nog diep voelbaar.

Al zegt Cyprus zelf het hele jaar volop toerisme te hebben, het aantal vluchten vanaf Amsterdam is nog beperkt. Zo moesten wij een ongebruikelijke route nemen met Lufhansa via München heen en met LOT via Warschau terug. Met Lufthansa en München was helemaal niets mis, de terugreis was echter heel anders, daarover in een later stukje meer. Bij het online inchecken komt bij Lufthansa wel een behoorlijk stukje bureaucratie kijken, met vele formulieren die ingevuld dienen te worden.

Bij aankomst op Larnaca, regende het behoorlijk (de eerste regen sinds februari). Gelukkig werden wij behoorlijk decadent opgehaald met een Limousine, dus ondervonden wij weinig last van deze bui. Het bleek tevens de laatste bui te zijn tijdens onze vakantie.
Ons hotel en kamer waren prima in orde. Wij verbleven in Melpo Antia Luxury Apartments and Suites in Ayia Napa. In de winter een uitstekende keus, want het was er nu heerlijk rustig. In de zomer is het voor ons niets, want dan schijnt het er enorm druk te zijn, zowel in het hotel als in de omgeving, want het ligt echt midden in het 's zomers zeer toeristische Ayia Napa.

Het diner was op zich prima, maar de trots van de kok was misschien net iets groter dan het assortiment. Wij zijn ook wel erg verwend, want op zich was het een uitstekend buffet. Barman Spyros deed zijn uiterste best en maakte ons wegwijs in het all inclusive assortiment. In de bar hadden we een nogal vreemd gesprek met een Griek. Dit gaf ons wel wat inzicht in hoe men omgaat met het bezette Turkse deel van Cyprus en in ieder geval bleek ook wel dat de Cyprioten en de Griekse inwoners zich nog dagelijks bezighouden met de bezetting. Volgens hem is Erdogan eigenlijk een Griek en door zoveel mogelijk vijanden te maken, maakt hij het land expres kapot. Het is de Grieken tegen de rest van de wereld. En het zal niet lang meer duren of God maakt een einde aan de bezetting, zo kan hij laten zien dat hij echt bestaat. Volgens de Griek moet God wel opschieten, want de kerkgang op Cyprus neemt enorm af.

En zo kwam een einde aan onze eerste dag en mijn verjaardag.

Wordt vervolgd.





zaterdag, december 16, 2017

Nieuwe Nederlander

Gisteren was het landelijke naturalisatiedag en waren wij uitgenodigd voor de naturalisatieceremonie op het stadhuis van Almere. Dit was natuurlijk niet zomaar, Michael werd Nederlander. Samen met Remco als fotograaf togen wij daarom naar deze feestelijke middag. En het moet gezegd, kosten noch moeite waren gespaard om deze ceremonie tot een gedenkwaardige gelegenheid te maken.

In de burgerzaal, die feestelijk Nederlands was versierd, stond de koffie met het
gebak al te wachten. Burgemeester Frank Weerwind was nog in Veenendaal, dus liet nog even op zich wachten, maar niet getreurd, de dames van het stadhuis zorgden dat het ons aan niets ontbrak. Een dame trakteerde ons zelfs op een heel songfestival.


Na enige tijd kwam dan toch Frank Weerwind en die hield, echt waar, een zeer boeiende en hartverwarmende toespraak. Dit zorgde ervoor dat (bijna) iedereen zich al trots ging voelen Almeerder te zijn. Natuurlijk was het belangrijkste dat dertig mensen daarna Nederlander gingen worden, waaronder dus zoals gezegd, onze eigen Michael.



Een voor een werden de mensen naar voren geroepen en moesten nadat Frank Weerwind de verklaring voor had gelezen, beloven (Dat verklaar en beloof ik) of een enkeling zweren (Zo waarlijk helpe mij God almachtig) dat zij aan alle plichten van het staatsburgerschap zouden voldoen. Niet iedereen was het Nederlands al machtig, dus op sommige persoonlijke vragen van de burgemeester werden soms hilarische antwoorden gegeven: "Waar kom je vandaan?" "Dat beloof ik".
Bij Michael ging dit vanzelfsprekend prima en zo kreeg hij het certificaat voor Nederlanderschap, een bos bloemen en een leuk kookboek van 15 culturen uitgereikt.



Nadat iedereen Nederlander was of was geworden, moesten we het volkslied zingen (gelukkig lag de tekst op de stoel) en werden we nog getrakteerd op de klompendans. Nadat de nieuwe Nederlanders op de foto waren gezet, werd de middag afgesloten met een Hollands hapje (bitterballen en haring) en een drankje. Ik moet zeggen, de middag was enorm goed georganiseerd en zo was het echt voor iedereen een leuke herinnering.

Thuisgekomen had Remco nog een leuke verrassing voor Michael om aanvallen van heimwee het hoofd te kunnen bieden.
De dag werd afgesloten met Oud-Hollands gourmetten.







maandag, december 04, 2017

Sinterklaas

Zaterdagavond hebben we weer ons traditionele sinterklaasfeest gevierd. Het was weer heel gezellig en ik ben vreselijk verwend.





zondag, november 19, 2017

Catfulness met HappyCat by Sylvia

Gisteren waren wij bij de workshop Catfulness van HappyCat by Sylvia. We hebben heel wat geleerd over TTouch bij katten en daarnaast was het gewoon een hele gezellige middag. De workshop werd gegeven bij Kattenpension Hilversum, wat ook heel leuk was, want nu konden we zelf eens ervaren hoe het op Gidon's vakantieadres is.

We werden ontvangen door Sylvia en enkele katten, met een heerlijk kopje thee en een stroopwafel. Daarna kregen we veel informatie over TTouch bij katten van Saskia van TTouch4animals. De Tellington TTouch methode is een positieve trainingsmethode die ervan uitgaat dat er een verband is tussen lichaamshouding en gedrag. Spanningen worden weggenomen en het dier raakt zowel fysiek als mentaal beter in balans. We leerden enkele technieken, waaronder een cirkelvormige aanraking, met de klok mee (een en een kwart cirkel), waarbij de huid meebewogen wordt. Het blijkt veel verschil uit te maken of je het met de achterkant van je hand doet of de binnenkant. Met de achterkant komt het zachter over voor het dier. Verder leerden we het strijken van de oren en zachtjes langs plukjes haar strijken. Voor de katten die dit allemaal wat te veel vinden is er nog de mogelijkheid om met veertjes en kwastjes zachtjes over de vacht en/ of bijvoorbeeld de pootjes te strijken.


Wat heel leuk was, is dat we op de katten van het pension mochten oefenen. Natuurlijk alleen op degenen die dit wilden en het leuk vonden. Gelukkig waren er genoeg katten die het heerlijk vonden en genoten van alle extra aandacht. Ik heb geoefend op Garfield en op Poes, allebei echt lieve schatten, die er wel van leken te genieten. Gaandeweg de workshop zag je dat er steeds meer katten kwamen kijken en erbij kwamen liggen.

Bij thuiskomst rook Gidon waarschijnlijk de geur aan ons van andere katten en het pension en hij ging chagrijnig in een hoekje zitten. Dus van oefenen kwam niets. Zelfs nadat wij ons omgekleed hadden, was hij behalve voor zijn diner, nergens meer voor in de stemming. Vanochtend was hij weer ons gewone, vrolijke mannetje, helaas kon TTouch hem nog steeds niet bekoren.

Sylvia is van plan om nog veel meer workshops te gaan geven. Wij hoorden over ontzettend leuke plannen, dus hou haar website en Facebook-pagina goed in de gaten.